That Did Dirty!

I failed at uploading blogposts faster. Woops! I kind of don’t want the blog to finish, because that would mean it’s truly over. But I guess I’ll just keep holding on to the idea that I’ll go back after a while. Anyway.. After volunteering at Wing’s Wildlife Park I called Cradle Mountain – Lake St. Clair National Park once more to ask if the Summit Walk had been reopened. I had been calling a lot but due to the fires the walk had been closed for a long time. But this time I was in luck, the Summit Walk was open again. I immediately jumped into my car and made my way to the park. Summit, here I come! Before I could commence the Summit Walk of Cradle Mountain, I had to climb all the way to this top… I took the short route, which was pretty heavy. Pfoeh!
Ik heb gefaald in het sneller uploaden van blogposts. Woeps! Ergens wil ik niet dat de blog eindigt, want dan is het echt voorbij. Ik zal me maar blijven vasthouden aan het idee dat ik na een tijd terug zal gaan. Hoe dan ook.. Na het vrijwilligerswerk bij Wing’s Wild Life Park belde ik Cradle Mountain – Lake St. Clair National Park nog eens om te vragen of de Summit Walk al terug open was. Ik had regelmatig zitten bellen, maar vanwege de bosbranden was de wandeling lange tijd gesloten. Maar ditmaal had ik geluk, de Summit Walk was terug open. Ik sprong meteen in mijn auto en reed ernaartoe. Summit, hier kom ik! Voor dat ik aan de Summit Walk van Cradle Mountain kon beginnen, moest ik eerst naar deze top klimmen. Ik had de korste route genomen en die was vrij zwaar. Pfoeh!

On top was Marion’s Lookout. I had been there before with Flenny. It’s still beautiful! And look, no more fires in the distance! After resting a bit, I continued walking towards Cradle Mountain.
Op de top was Marion’s Lookout. Daar was ik al eerder geweest met Flenny. Het is nog steeds prachtig! En kijk, geen bosbranden meer in de verte! Na wat gerust te hebben, zette ik mijn wandeling verder richting Cradle Mountain.

I arrived pretty quickly. Let the climbing begin! I had no idea what to expect of it.
Ik arriveerde er vrij snel. Laat het klimmen maar beginnen! Ik had geen idee wat ik ervan moest verwachten.

After a while the rocks got bigger, it got steeper, the path disappeared and I started wondering why the hell they let people do this. It is super dangerous!
Na een tijd werden de rotsen groter, werd het steiler, verdween het pad en begon ik mij af te vragen waarom in hemelsnaam ze mensen dit laten doen. Het is super gevaarlijk!

I had almost given up twice. One time I was stuck. It was too steep to get down to where I came from and it was too steep to continue. After panicking for a while, someone who was coming down helped me by telling me where to put my feet and told me to not give up because I was almost there. It was a lie… The other time I was just thinking it was becoming way too dangerous, especially on my own. Even the gaps between the rocks started to get really deep and dangerous. But yet again, someone who was coming down, told me I was almost there and that I had to keep going. I came too far to go back. I only had to pass that very steep part in front of me (see photo) and then I’d be on the top. This time I had been told the truth. But that last part was indeed very steep and difficult.
Twee keer had ik bijna opgegeven. Eén keer zat ik vast. Het was te steil om terug te gaan naar waar ik vandaan kwam en het was te steil om verder omhoog te klimmen. Na eventjes te hebben zitten panikeren, heeft iemand die naar beneden kwam me geholpen door te zeggen waar ik mijn voeten moest plaatsen en door te zeggen dat ik niet moest opgeven omdat ik er bijna was. Dat was een leugen… De andere keer was ik gewoon aan het nadenken over hoe gevaarlijk het was, zeker op mijn eentje. Zelfs de gaten tussen de rosten begonnen erg diep en gevaarlijk te worden. Maar alweer vertelde iemand die naar beneden kwam dat ik er bijna was en dat ik moest doorzetten. Dat ik al te ver was gekomen om terug te gaan. Ik moest enkel nog maar dat erg steil stuk voor me (zie foto) opklimmen en dan was ik op de top. Dit keer was het de waarheid. Maar dat laatste stuk was inderdaad erg steil en moeilijk.

But I made it! 😀 I made it, I made it!! I was sooo happy! And all the people that were there congratulated me. It’s like you have instant friends on the top, just because we all did that same climb of + 2 hours. I then rested for a while and enjoyed the view. (Hihi! Look at the bird on the photo on the right.) 
Maar ik heb het gehaald! 😀 Ik heb het gehaald, ik heb het gehaald!! Ik was zooo blij! En alle mensen daar feliciteerden mij. Het was alsof je instant vrienden had op de top, gewoon omdat we allemaal diezelfde klim hebben gedaan van + 2 uur. Ik heb vervolgens een tijdje gerust en van het uitzicht genoten. (Hihi! Kijk die vogel op de rechter foto.)

Because going up had been so dangerous, I decided to look for some people that I could join in climbing down. Just in case. I found myself a nice bunch of girls with whom it immediately clicked. After taking one last victory shot, it was time to go back down.
Omdat naar boven gaan zo gevaarlijk was geweest, besloot ik mensen te zoeken om mee naar beneden te klimmen. Voor ‘t geval dat. Ik vond een leuk groepje meisjes met wie het meteen klikte. Na nog een laatste overwinningsfoto, was het tijd om terug naar beneden te gaan.

I thought I had the girls on photo, but apparently I haven’t. Too bad. I was very happy that going down was a bit easier. Although there was one part that was really high. We guided each other through that part (the tall girl didn’t get what the fuss was about). You had to swing yourself and then let yourself fall. That was really scary and because of my backpack I almost fell while landing. Luckily I was able to grab on to something. Otherwise that would’ve been a pretty bad fall. But at least there would’ve been someone with me to call for help. It would’ve been funny though if I would have returned home the same way I did last time [with a fracture].
Ik dacht dat ik de meisjes op foto had, maar blijkbaar heb ik dat niet. Jammer. Ik was erg blij dat naar beneden gaan gemakkelijker was. Al was er een stuk dat heel hoog was, waar we elkaar mondeling naar beneden hebben geholpen (het grootste meisje begreep het probleem niet).  Je moest jezelf zwieren en dan laten vallen. Het was echt eng en door mijn rugzak viel ik bijna bij de landing. Gelukkig had ik iets kunnen beetnemen. Anders was dat een vrij lelijke val geweest. Maar dan zou er op z’n minst toch iemand geweest zijn om hulp te roepen. Het zou thans grappig zijn geweest om terug naar huis te gaan zoals de vorige keer [met een breuk].

It had been a long walk. I had walked for five and a half hours. Because of that it was already getting dark. That scared me. There would be a lot of animals on the road.
Het was een erg lange wandeling. Ik had vijf en een half uur zitten wandelen. Daardoor was het al donker aan het worden. Dat maakte me bang. Er zouden dan veel beestjes op de weg zijn.

And yes… I hadn’t been driving that long when suddenly a kangaroo jumped in front of my car. It really came out of nowhere. I was making a time lapse and it isn’t even visible on the photos. You can only briefly see my car go up and down. That was quite the scare and I felt so bad. It is very shocking to hit something that big. I stopped to check on the kangaroo, to see if I could maybe call help, but it was too far gone. I also checked if it had a pouch and if it had a joey, but it wasn’t a female. A car stopped and asked if I needed help killing it, but it had already passed away. I dragged the kangaroo away from the road, to prevent other animals from ending up as roadkill. Then the kind stranger quickly checked if my car was ok and waited to see if I could drive off in it. My car didn’t have any visible damage, only my indicator to the left didn’t work properly anymore. It went like a maniac (super fast!). According to my dad that’s because one of the lights doesn’t work anymore. I couldn’t see which one it was, they all seemed fine to me (but later on Kerrie discovered the broken light. Apparently my car has six indicators, not four.). While driving to my destination I saw a lot more kangaroos, wallabies, a few wombats, … It was crazy! I couldn’t get to my destination soon enough!
En ja hoor… Ik was nog niet lang aan het rijden of er sprong plots een kangoeroe voor mijn auto in. Hij kwam echt uit het niets. Ik was een time lapse aan het maken en hij is niet eens zichtbaar op de foto’s. Je kan enkel mijn auto kort op en neer zien gaan. Ik was vrij fel verschoten en ik voelde me enorm slecht. Het is vrij choquerend om zoiets groot te raken. Ik stopte om te zien of ik nog hulp kon bellen voor de kangoeroe, maar hij was al te ver heen. Ik controleerde of hij een buidel had en of hij een babykangoeroe had, maar het was geen vrouwtje. Een auto stopte en vroeg me of ik hulp nodig had om hem te doden, maar hij was ondertussen al gestorven. Ik sleepte de kangoeroe van de weg af, om toekomstige aanrijdingen met andere beestjes te vermijden. De vriendelijke vreemde controleerde toen vlug of mijn auto ok was en wachtte om te zien of ik erin kon wegrijden. Mijn auto had geen zichtbare schade, enkel mijn linker pinker werkte niet meer fatsoenlijk. Die ging nu gelijk een maniak (zo snel!). Volgens mijn papa betekent dat dat één van de lichten niet meer werkt. Ik kon niet zien welke, ze leken me allemaal te werken (maar later heeft Kerrie ontdekt welke niet werkte. Blijkbaar heeft mijn auto zes pinkers, niet vier.). Terwijl ik naar mijn bestemming reed, heb ik nog veel meer kangoeroes, wallaby’s, een paar wombats, … gezien. Het was niet normaal! Ik kon niet snel genoeg op mijn bestemming geraken!

The next day I climbed The Nut in Stanley, where I also went to eat fish and chips in a restaurant that was in the finale of a contest about who has the best fish and chips in Tasmania.
De volgende dag beklom ik The Nut in Stanley, waar ik ook friet met vis ben gaan eten in een restaurant dat finalist was in een competitie voor wie de beste vis met friet heeft in Tasmanië.

Even on a ‘small’ rock like that, there were a lot of wallabies. And there were a lot of joeys. As well in as out of the pouch.
Zelfs op een ‘kleine’ rots gelijk deze, waren er veel wallaby’s. En er waren veel kleintjes. Zowel wel in als uit de buidel.

The path to get onto The Nut was pretty insane. It was super steep! My muscles really hurt while walking like that. I never experienced that before. It would’ve been better if they had just turned it into stairs. These photo’s don’t really give the same impression of the steepness, but maybe you can get a bit of an idea out of them. But really.. Wow.. So steep!
Het pad om op The Nut te geraken was vrij gestoord. Het was super steil! Mijn spieren deden echt pijn tijdens het wandelen. Dat had ik nog nooit meegemaakt. Het zou beter geweest zijn als ze er gewoon een trap van hadden gemaakt. Deze foto’s geven niet echt dezelfde indruk van de steilheid, maar misschien kan je hierdoor toch een klein beetje een idee ervan krijgen. Maar echt… Wow… Zo steil!

The day started pretty cold, but it heated up pretty soon. Even the ant colony in my car started moving their eggs into a different, cooler spot. What the fuck, I have an ant colony in my car… Thank god there not actually inside, but on the outside in my car. If that makes any sense.
De dag startte vrij fris, maar het warmde al snel op. Zelfs de mierenkolonie in mijn auto begonnen hun eitjes naar een andere, koelere plek in mijn auto te verplaatsen. What the fuck, ik heb een mierenkolonie in mijn auto… Maar goed dat ze niet binnenin mijn auto, maar aan de buitenkant in mijn auto zitten. Als je begrijpt wat ik bedoel.

I then went to Rocky Cape National Park,
Daarna ging ik naar Rocky Cape National Park,

Where I visited two Aboriginal caves. Well, I looked at them, you weren’t allowed in. This is the first one.
Waar ik twee Aboriginalgrotten heb bezocht. Nuja, ik heb ernaar gekeken, je mocht er niet in. Dit is de eerste.

This is the second one.
Dit is de tweede.

I got to drive on a beautiful beach.
Ik heb op een mooi strand gereden.

And on said beach I discovered that my car did have visible damage. But compared to the stories you hear about car damage when hitting a kangaroo, I was pretty lucky. And I should be thankful it didn’t go through the windshield and didn’t break my car. Oh yeah, so the orange indicator under the main light didn’t work anymore, which made the one above go crazy when turning it on. I didn’t notice that that one didn’t work, because I thought that was just a reflector.
En op dat strand ontdekte ik dat mijn auto wel zichtbare schade had. Maar in vergelijking met de verhalen die je hoort over autoschade wanneer je een kangoeroe raakt, had ik geluk gehad. Ik mag dankbaar zijn dat hij niet door mijn voorruit is gevlogen en mijn auto niet perte totale heeft gemaakt. Oh ja, de oranje pinker onder het gewoon licht werkt dus niet meer en dat doet de pinker erboven als een maniak knipperen. Ik had niet gezien dat die niet werkte, omdat ik dacht dat het een reflector was.

After visiting the lighthouse I went towards Devonport, where I’d take the ferry at night. (By the way, you can see The Nut in the far distance on the two photos with the sea.)
Na nog de vuurtoren te hebben bezocht, ging ik richting Devonport, waar ik ‘s avonds de ferry zou nemen. (Oh, je kan The Nut in de verre verte zien op de twee foto’s met de zee.)

When taking the ferry at night, you get a lounge chair. Very nice!
Als je ‘s nachts de ferry neemt, krijg je een relaxzetel. Erg leuk!

Bye, bye, Tasmania. You were great! ❤
Bye, Bye, Tasmanië. Je was geweldig! ❤

. M

Advertisements

6 thoughts on “That Did Dirty!

  1. Fred says:

    That that dirty does can I understand hear. For what there now comes are you well armed to each challenge on to can. Do that good Merel and good busy ! 🙂

    Like

  2. Sasha says:

    Kerel van op de trein hier,, jij bent duidelijk een heel avontuurlijke meid… superleuke blog met mooie fotos! Waren er zo maar meer… 😉

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s