Image

Visiting Our Sister City

The ride to Gayndah was very long. We had to drive for almost 900 km. We each took a turn. Even my mom drove for a couple of hours. She was a bit scared at the beginning, but she did very well. Only one problem occurred, when she was on a roundabout and had to take the first exit. For some reason she didn’t know what to do and wanted to follow the car next to her, which was going to one of the next exits.
De rit naar Gayndah was erg lang. We moesten bijna 900 km rijden. We reden elk een stuk. Zelfs mijn mama heeft enkele uren gereden. In het begin was ze een beetje bang, maar ze heeft het erg goed gedaan. Er heeft zich maar één probleem voorgedaan, toen ze op een rondpunt was en de eerste afslag moest nemen. Om één of andere reden wist ze niet wat ze moest doen en wou ze de auto naast haar volgen, die er ergens anders afging.

I drove last, because I knew where Mike lived. After driving for a while it suddenly started storming. We had seen some lightning in the distance, but all of the sudden we were in it. It was insane! We could barely see anything. I had to follow the line in the middle. My mom helped me by watching the GPS and warning me if there was a turn ahead. But we had to keep on going or we would never arrive at Mike’s. And I couldn’t drive too slowly or my dad would’ve started complaining again (he was complaining about me driving too slowly in the dark. I was just being careful for kangaroos!) and would have wanted to take over the wheel. My mom and I certainly didn’t want that, because it would be reckless to drive faster at night (even when it wasn’t raining yet). I am actually very glad it rained. That meant there were no kangaroos and that my dad wouldn’t complain too much about my speed.
Ik reed als laatst, omdat ik wist waar Mike woonde. Na een tijdje begon het te stormen. We hadden in de verte wel al bliksem gezien, maar plotseling zaten we er middenin. Het was niet normaal! We konden amper iets zien. Ik moest de lijn in ‘t midden volgen. Mijn mama hielp me door naar de GPS te kijken en me te waarschuwen als er een bocht aankwam. Maar we bleven rijden, anders zouden we nooit bij Mike aankomen. En ik kon niet te traag rijden, want anders zou mij papa weer beginnen klagen (hij was aan het klagen dat ik te traag reed in het donker. Ik was gewoon voorzichtig voor de kangoeroes!) en zou hij het stuur willen overnemen. Dat wouden mijn mama en ik echt niet, want het zou roekeloos zijn om ‘s nachts sneller te rijden (zelfs toen het nog niet aan het regenen was). Ik was eigenlijk erg blij dat het regende. Dat betekende dat er geen kangoeroes waren en dat mijn papa niet te veel zou klagen over mijn snelheid.

It’s nice that my parents had one stormy night. They were able to see some beautiful lightning. We don’t often get this kind of lightning in Belgium, at least I have never seen it in Belgium before. And this way Mike’s water reserve was filled some more for my mom. She hated the two minute showers on the boat.
Het is leuk dat mijn ouders één nacht met storm hadden. Zo konden ze wat prachtige lichtflitsen zien. Wij krijgen dit soort onweer niet vaak in België, ik heb het althans nog nooit in België gezien. En op deze manier was Mikes waterreserve wat aangevuld voor mijn mama. Ze haatte de twee-minuten-douches van op de boot.

When we arrived at Mike, we quickly unloaded the car, we had some dinner together with Mike, had a nice talk and then we went to bed. We were pretty tired from being in the car all day. It was nice to sleep in my old room. It felt a bit like coming home. 🙂
Toen we bij Mike arriveerden, hebben we snel de auto uitgeladen, aten we samen met Mike een avondmaal, hebben we fijn gebabbeld en zijn we naar bed gegaan. We waren vrij moe van de hele dag in de auto te zitten. Het was fijn om in mijn ouder kamer te slapen. Het voelde een beetje als thuiskomen. 🙂

The next day I showed my parents around Gayndah. We visited Zonhoven Park and The Big Orange, where we had some fresh orange juice, very yummy! We also visited the little centre, the packing shed where I used to work and as last we walked all the way up to the Archers Lookout, where we started a war with the ants. They started attacking us for some reason so we started attacking them and then we quickly made our way down to the centre again. Oh I almost forgot, on our way up we saw a couple of kangaroos. My mom was so happy, during the car ride my dad kept saying he’d seen yet another kangaroo and my mom couldn’t see any. And Mike had seen kangaroos in the morning. So now my mom finally saw a bunch of them in the wild. She had already seen kangaroos at the Safari Lodge, but this felt more real. And I have no idea why I didn’t take a picture. There were like five or so and they were pretty close to us. They were carefully watching us and eventually they jumped a bit further away.
De volgende dag leidde ik mijn ouders rond in Gayndah. We bezochten Zonhoven Park en The Big Orange, waar we vers geperst sinaasappelsap dronken, erg lekker! We bezochten ook het kleine centrum, de packing shed waar ik had gewerkt en als laatst wandelden we helemaal naar de Archers Lookout, waar we een oorlog startten met de mieren. Ze begonnen ons om een of andere reden aan te vallen, dus wij vielen terug aan en gingen dan snel terug naar beneden naar het centrum. Oh, bijna vergeten, op onze weg naar boven zagen we een aantal kangoeroes. Mijn mama was zo blij, gedurende de autorit bleef mijn papa zeggen dat hij alweer maar eens een kangoeroe zag en mijn mama zag er geen enkele. En Mike had kangoeroes gezien in de ochtend. Dus nu zag mijn mama er eindelijk een aantal in het wild. Ze had al kangoeroes gezien bij de Safari Lodge, maar dit voelde meer echt aan. En ik heb geen idee waarom ik geen foto heb genomen. Er waren er een stuk of vijf en ze waren vrij dichtbij. Ze waren ons waakzaam aan ‘t bekijken en uiteindelijk sprongen ze iets verder weg.

Here are some more pictures of my mom and dad in Gayndah, I really like these.
Hier zijn nog wat foto’s van mijn mama en papa in Gayndah, ik vind ze echt leuk.

When we got back, Mike prepared us a delicious meal. And I noticed the welcoming sign. We hadn’t been able to see it the night before because it was dark and it was raining.
Wanneer we terug kwamen, had Mike ons een lekkere maaltijd gemaakt. En ik merkte de verwelkoming op. Die hadden we de avond ervoor niet kunnen zien omdat het zo donker was en aan het regenen was.

In the afternoon Mike took us for a ride in the jeep. We went to the McConnell Lookout.
In de namiddag nam Mike ons mee voor een ritje in de jeep. We gingen naar de McConnell Lookout.

On our way over we made a little stop at the river and went to another lookout first. Mike gave us a lot of information about the algae on the rocks. “It’s like a miniature forest”, he said.
Onderweg maakten we een kleine stop bij de rivier en gingen we eerst naar een andere uitkijk. Mike gaf ons veel informatie over de algen op de stenen. “Het is gelijk een miniatuurbos”, zei hij.

We then continued to the actual lookout, where we met up with Mary, an old friend of Mike’s. We had something to drink, something to nibble on and we enjoyed the sunset. It’s very beautiful up there.
Dan gingen we verder naar de daadwerkelijke uitkijk, waar we Mary tegenmoet kwamen, een oude vriend van Mike. We hadden een hapje, een drankje en genoten van de zonsondergang. Het is erg mooi daarboven.

The next day Mike dropped us off in town and we visited the museum and walked alongside the river. We then went to the art gallery to view the current exhibition and the artwork donated by Zonhoven.
De volgende dag zette Mike ons af in het centrum en we bezochten het museum en wandelden langs de rivier. Dan gingen we naar de kunstgalerij om naar de huidige exhibitie te kijken en de kunstwerken te bekijken die gedoneerd zijn door Zonhoven.

I also played a song on the piano. I didn’t notice while playing, but seeing the picture, my parents seemed happy watching me play. That makes me very happy. 🙂
Ik heb ook een liedje gespeeld op de piano. Ik heb het niet gemerkt terwijl ik speelde, maar nu ik de foto zie, lijken mijn ouders blij om me te zien spelen. Dat maakt mij erg blij. 🙂

The rest of the day we mostly spent packing. I had decided to take a leap of faith and go to Western Australia to find a farm job. At night we went out for dinner and some drinks. My former boss also came with his girlfriend and guess what, I got a job! So I’ll be staying in Gayndah again. It was such a relieve, a big weight fell off my shoulders. I was so stressed about going to an unfamiliar place to look for a job. Anyway, this is the reason why my last few blog posts weren’t daily and contained quite a few mistakes. I was working and after work I was very tired.
De rest van de dag hebben we voornamelijk zitten pakken. Ik had besloten om een sprong in het onbekende te nemen en naar Western Australia te gaan om farm werk te vinden. ‘s Avonds gingen we uiteten en iets drinken. Mijn voormalige baas was ook gekomen met zijn vriendin en raad eens, ik heb een job gekregen! Dus ik zal weer in Gayndah verblijven. Het was zo een opluchting, er viel een grote last van mijn schouders. Ik was zo gestresseerd om naar een onbekende plaats te gaan om daar naar werk te zoeken. Hoe dan ook, dit is de reden waarom de laatste paar blogposts niet dagelijks waren en waarom er behoorlijk wat fouten inzaten. Ik was aan het werk en na het werk was ik erg moe.

At night my mom and I heard a frog. It sounded like it was somewhere in the house, in the bathroom, but we couldn’t see one anywhere. It made me think of all the frogs and geckos I’ve had in my room. I was wondering how long it would take for the next one to wake me up. And guess what, that same night I woke up because I heard a frog jumping. But it was a lot more quiet than usual, so maybe it was still outside. After a few minutes, when it woke me up again, I realized: “Nope, it’s definitely in my room!”. And indeed it was. And the reason it wasn’t as loud as normal, was because it was still a little frog. I caught it and put it outside.
‘s Avonds hoorden mijn mama en ik een kikker. Het klonk alsof hij ergens in het huis zat, in de badkamer, maar we konden hem nergens zien. Het deed me denken aan alle kikkers en gekko’s die ik al in mijn kamer had gehad. Ik vroeg me af hoe lang het zou duren eer de volgende mij zou wakker maken. En raad eens, diezelfde avond werd ik wakker omdat ik een kikker hoorde springen. Maar het was veel stiller dan anders, dus misschien zat die nog steeds buiten. Na een paar minuten werd ik er terug wakker van en besefte ik: “Nope, die zit zeker in mijn kamer!” En dat was inderdaad zo. En de reden dat het stiller klonk, was omdat het nog een kleine kikker was. Ik ving hem en zette hem buiten.

The next morning was a very sad morning. My parents and I had to say goodbye to each other. My mom and I cried, while Mike took a last photo of the three of us together.
De volgende ochtend was een erg droevige ochtend. Mijn ouders en ik moesten afscheid nemen van mekaar. Mijn mama en ik weenden, terwijl Mike nog een laatste foto nam van ons drie tezamen.

They’re gone, off to Sydney. All that’s left now are great new memories and these dried up footsteps.
Ze zijn weg, weg naar Sydney. Al wat er nu nog overblijft zijn geweldige nieuwe herinneringen en deze opgedroogde voetstappen.

I’m so happy for them. They finally fulfilled there long life dream. They had been talking about going to Australia for so long. They even considered moving there at some point. Back then I had already told all my friends at school that I’d be gone the next school year. But eventually they never went to Australia. Now they finally did and I’m happy that I was able to help them doing so by coming here first. Otherwise they probably would never have done it. I’m also happy that I was able to experience this with them. If they would’ve gone on a holiday to Australia while I was still in Belgium, they probably wouldn’t have taken me with them.
Ik ben zo blij voor ze. Ze hebben eindelijk hun levensdroom vervuld. Ze waren al zo lang aan het zeggen dat ze naar Australië wouden gaan. Op een bepaald moment overwogen ze zelfs er naartoe te verhuizen. Ik had toen al mijn vrienden op school al gezegd dat ik weg zou zijn het volgende schooljaar. Maar ze zijn uiteindelijk nooit naar Australië gegaan. Nu hebben ze dat eindelijk wel gedaan en ik ben zo blij dat ik ze heb kunnen helpen door hier eerst naartoe te komen. Anders hadden ze het waarschijnlijk nooit gedaan. Ik ben ook blij dat ik het met ze heb kunnen beleven. Als ze op vakantie zouden zijn geweest naar Australië terwijl ik nog in België was, dan hadden ze me waarschijnlijk niet meegenomen.

I love you, mom and dad!
Ik houd van jullie, mama en papa!

. M

Advertisements

8 thoughts on “Visiting Our Sister City

  1. Mam says:

    Ik moest weer een traantje wegpinken bij het lezen van je blog.
    Dat stukje op de piano maakte inderdaad heel wat emoties los.
    Om dit als gezin te mogen beleven was fantastisch en we hebben genoten van ieder ogenblik samen met jou!
    Het was fijn je terug te zien en nog eens te kunnen vastpakken. Dank je wel lieve dochter!
    Je mag fier zijn op jezelf; wij zijn dat ook 😘.
    We love you too! ❤️

    Like

  2. Annie . says:

    Merel wat ben jij een prachtige dochter geen wonder dat je ouders zo trots op u zijn ! Jij hebt het weer mooi onder woorden gebracht . Het meeste klonk al vertrouwd in de oren . Brigitte en ik zijn vrijdag uw ouders in Hasselt tegengekomen en wij zijn iets gaan drinken in de orangerie . Uw ouders straalde en vertelde honderduit over de reis van hun leven . Het zal natuurlijk weer wennen zijn zonder hun maar ik vind het zo dapper van u wat ge allemaal onderneemt .
    Groetjes en tot de volgende , Annie x

    Like

  3. Fred says:

    Een mooi en aangrijpend verslag van de periode met je ouders Merel. Snif snif. Misschien niet slecht dat je in Gayndah blijft in plaats van weet ik waar in het wilde westen. Je gaat dat heel goed doen en je kan je nu ook een beetje settelen in een vertrouwde omgeving die al bij al toch heel verschillend blijft met wat je hier in België gewoon bent. Keep up the good work, have fun en tot de volgende 🙂

    Like

  4. Natacha says:

    Deze keer maakt je blog idd emoties los. Vooral de “lege foto” 😢😢
    Maar het is zoals je al zei, weer een schat aan zeer mooie en waardevolle herinneringen.
    Eigenlijk best raar, ik was gisteravond je blog aan het lezen waarbij je ouders nog op de foto staan in Down under en een paar uur daarvoor heb ik je mama en papa zien lopen op DDH. Met de mogelijkheden van de dag van vandaag is onze aardbol toch wel klein 😃😃.
    By the way, ze hebben het super gedaan op DDH 👍👍
    Dikke knuffel 💋💋💋

    Like

    • Ik had het zelf ook moeilijk toen ik het schreef, haha!
      Ja, was een beetje te laat met deze te posten. :p fijn dat ze al meteen terug aan ‘t lopen zijn geslagen! ^^
      Kusjes en knuffel!

      Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s