Busy Busy Busy and Tired

Back to work in Gayndah. It feels like a second home. Getting up early is now part of my daily routine. As is eating and falling asleep right after that. That’s why it took me so long to post this. 
Terug aan ‘t werk in Gayndah. Het voelt als een tweede thuis. Vroeg opstaan is nu een deel van mijn dagelijkse routine. Eten en meteen erna in slaap vallen is dat ook. Daarom dat ik er zo lang over heb gedaan dit te posten.

This time I didn’t have to worry about bins of fruit to sort/pack. This time those bins were filled with trees to plant.
Dit keer moest ik me geen zorgen maken over bakken met fruit om te sorteren/inpakken. Dit keer waren de bakken gevuld met bomen om te planten.

I’ve been planting a lot of trees. I think my team and I have planted approximately 2000 trees. We also had to prepare a block before planting the trees. It’s been a lot of work, but it’s nice to see the result. And I get to drive around in a little Kubota, super awesome!
Ik ben erg veel aan ‘t planten geweest. Ik denk dat mijn team en ik ongeveer zo’n 2000 bomen hebben geplant. We moesten ook een grond voorbereiden vooraleer we er bomen konden planten. Het was veel werk, maar het is fijn om het resultaat te zien. En ik mag rondrijden in een kleine Kubota, super leuk!

You can see the newly planted trees in the background.
Je kan de pas geplante boompjes zien op de achtergrond.

I have a great team. Phil, Wazza and Lex make my days pass by rather quickly with their silly jokes. I’m having heaps of fun at work. One of them wrote “Merel went Ferrell” on the Kubota. Haha!
Ik heb een geweldig team. Phil, Wazza en Lex laten mijn dagen snel voorbij gaan met hun dolle mopjes. Ik heb veel plezier op ‘t werk. Eén van hen schreef “Merel went Ferrell” op de Kubota. Haha!

I’ve also been picking,
Ik ben ook aan ‘t plukken geweest,

Raking out
Aan ‘t harken

And they’ve learned me how to drive a little tractor!
En ze hebben me geleerd met een kleine tractor te rijden!

I also sorted fruit again for a few hours. My back had not missed that. It immediately went into a lot of pain when I started sorting. It did not miss that position with that movement.
Ik heb ook weer fruit gesorteerd voor enkele uren. Mijn rug had dat niet gemist. Het kreeg meteen een pijnscheut toen ik begon te sorteren. Het had die houding en beweging niet gemist.

Housesitting was also part of the job. I was looking after all the animals. I really loved the chooks!
Huiszitten was ook deel van de job. Ik zorgde voor alle dieren. Ik vond de kippen echt leuk!

And while I was there, I tried to bake a bread. For a first attempt I did a good job, I think. I left the bread in the oven a little bit too long, but it still tasted great!
En terwijl ik daar was, heb ik geprobeerd een brood te bakken. Voor een eerste poging heb ik het goed gedaan, vind ik. Ik heb het brood een beetje te lang in de oven gelaten, maar het proefde nog steeds goed!

Next week we’ll probably brand some cows. I’m not sure if I’m looking forward to that.
Volgende week gaan we waarschijnlijk wat koeien brandmerken. Ik ben niet zeker of ik daar wel naar uitkijk.

Do you remember the frog I told you about when my parents were here? It sounded like it was in the bathroom, but we couldn’t find it. Well, I heard that noise everyday and eventually I had found it.
Herinner je je nog die kikker waarover ik vertelde toen mijn ouders hier waren? Het klonk alsof hij in de badkamer zat, maar we konden hem niet vinden. Wel, ik hoorde dat geluid iedere dag en uiteindelijk heb ik hem gevonden.

Only in Straya…
Enkel in Australië…

I also want to thank aunt Roos for the lovely letter and cards. It’s always fun to get mail! Cheers!
Ik wil ook tante Roos bedanken voor de leuke brief en de kaartjes. Het is altijd leuk om post te krijgen! Dankje!

. M

Advertisements
Image

Visiting Our Sister City

The ride to Gayndah was very long. We had to drive for almost 900 km. We each took a turn. Even my mom drove for a couple of hours. She was a bit scared at the beginning, but she did very well. Only one problem occurred, when she was on a roundabout and had to take the first exit. For some reason she didn’t know what to do and wanted to follow the car next to her, which was going to one of the next exits.
De rit naar Gayndah was erg lang. We moesten bijna 900 km rijden. We reden elk een stuk. Zelfs mijn mama heeft enkele uren gereden. In het begin was ze een beetje bang, maar ze heeft het erg goed gedaan. Er heeft zich maar één probleem voorgedaan, toen ze op een rondpunt was en de eerste afslag moest nemen. Om één of andere reden wist ze niet wat ze moest doen en wou ze de auto naast haar volgen, die er ergens anders afging.

I drove last, because I knew where Mike lived. After driving for a while it suddenly started storming. We had seen some lightning in the distance, but all of the sudden we were in it. It was insane! We could barely see anything. I had to follow the line in the middle. My mom helped me by watching the GPS and warning me if there was a turn ahead. But we had to keep on going or we would never arrive at Mike’s. And I couldn’t drive too slowly or my dad would’ve started complaining again (he was complaining about me driving too slowly in the dark. I was just being careful for kangaroos!) and would have wanted to take over the wheel. My mom and I certainly didn’t want that, because it would be reckless to drive faster at night (even when it wasn’t raining yet). I am actually very glad it rained. That meant there were no kangaroos and that my dad wouldn’t complain too much about my speed.
Ik reed als laatst, omdat ik wist waar Mike woonde. Na een tijdje begon het te stormen. We hadden in de verte wel al bliksem gezien, maar plotseling zaten we er middenin. Het was niet normaal! We konden amper iets zien. Ik moest de lijn in ‘t midden volgen. Mijn mama hielp me door naar de GPS te kijken en me te waarschuwen als er een bocht aankwam. Maar we bleven rijden, anders zouden we nooit bij Mike aankomen. En ik kon niet te traag rijden, want anders zou mij papa weer beginnen klagen (hij was aan het klagen dat ik te traag reed in het donker. Ik was gewoon voorzichtig voor de kangoeroes!) en zou hij het stuur willen overnemen. Dat wouden mijn mama en ik echt niet, want het zou roekeloos zijn om ‘s nachts sneller te rijden (zelfs toen het nog niet aan het regenen was). Ik was eigenlijk erg blij dat het regende. Dat betekende dat er geen kangoeroes waren en dat mijn papa niet te veel zou klagen over mijn snelheid.

It’s nice that my parents had one stormy night. They were able to see some beautiful lightning. We don’t often get this kind of lightning in Belgium, at least I have never seen it in Belgium before. And this way Mike’s water reserve was filled some more for my mom. She hated the two minute showers on the boat.
Het is leuk dat mijn ouders één nacht met storm hadden. Zo konden ze wat prachtige lichtflitsen zien. Wij krijgen dit soort onweer niet vaak in België, ik heb het althans nog nooit in België gezien. En op deze manier was Mikes waterreserve wat aangevuld voor mijn mama. Ze haatte de twee-minuten-douches van op de boot.

When we arrived at Mike, we quickly unloaded the car, we had some dinner together with Mike, had a nice talk and then we went to bed. We were pretty tired from being in the car all day. It was nice to sleep in my old room. It felt a bit like coming home. 🙂
Toen we bij Mike arriveerden, hebben we snel de auto uitgeladen, aten we samen met Mike een avondmaal, hebben we fijn gebabbeld en zijn we naar bed gegaan. We waren vrij moe van de hele dag in de auto te zitten. Het was fijn om in mijn ouder kamer te slapen. Het voelde een beetje als thuiskomen. 🙂

The next day I showed my parents around Gayndah. We visited Zonhoven Park and The Big Orange, where we had some fresh orange juice, very yummy! We also visited the little centre, the packing shed where I used to work and as last we walked all the way up to the Archers Lookout, where we started a war with the ants. They started attacking us for some reason so we started attacking them and then we quickly made our way down to the centre again. Oh I almost forgot, on our way up we saw a couple of kangaroos. My mom was so happy, during the car ride my dad kept saying he’d seen yet another kangaroo and my mom couldn’t see any. And Mike had seen kangaroos in the morning. So now my mom finally saw a bunch of them in the wild. She had already seen kangaroos at the Safari Lodge, but this felt more real. And I have no idea why I didn’t take a picture. There were like five or so and they were pretty close to us. They were carefully watching us and eventually they jumped a bit further away.
De volgende dag leidde ik mijn ouders rond in Gayndah. We bezochten Zonhoven Park en The Big Orange, waar we vers geperst sinaasappelsap dronken, erg lekker! We bezochten ook het kleine centrum, de packing shed waar ik had gewerkt en als laatst wandelden we helemaal naar de Archers Lookout, waar we een oorlog startten met de mieren. Ze begonnen ons om een of andere reden aan te vallen, dus wij vielen terug aan en gingen dan snel terug naar beneden naar het centrum. Oh, bijna vergeten, op onze weg naar boven zagen we een aantal kangoeroes. Mijn mama was zo blij, gedurende de autorit bleef mijn papa zeggen dat hij alweer maar eens een kangoeroe zag en mijn mama zag er geen enkele. En Mike had kangoeroes gezien in de ochtend. Dus nu zag mijn mama er eindelijk een aantal in het wild. Ze had al kangoeroes gezien bij de Safari Lodge, maar dit voelde meer echt aan. En ik heb geen idee waarom ik geen foto heb genomen. Er waren er een stuk of vijf en ze waren vrij dichtbij. Ze waren ons waakzaam aan ‘t bekijken en uiteindelijk sprongen ze iets verder weg.

Here are some more pictures of my mom and dad in Gayndah, I really like these.
Hier zijn nog wat foto’s van mijn mama en papa in Gayndah, ik vind ze echt leuk.

When we got back, Mike prepared us a delicious meal. And I noticed the welcoming sign. We hadn’t been able to see it the night before because it was dark and it was raining.
Wanneer we terug kwamen, had Mike ons een lekkere maaltijd gemaakt. En ik merkte de verwelkoming op. Die hadden we de avond ervoor niet kunnen zien omdat het zo donker was en aan het regenen was.

In the afternoon Mike took us for a ride in the jeep. We went to the McConnell Lookout.
In de namiddag nam Mike ons mee voor een ritje in de jeep. We gingen naar de McConnell Lookout.

On our way over we made a little stop at the river and went to another lookout first. Mike gave us a lot of information about the algae on the rocks. “It’s like a miniature forest”, he said.
Onderweg maakten we een kleine stop bij de rivier en gingen we eerst naar een andere uitkijk. Mike gaf ons veel informatie over de algen op de stenen. “Het is gelijk een miniatuurbos”, zei hij.

We then continued to the actual lookout, where we met up with Mary, an old friend of Mike’s. We had something to drink, something to nibble on and we enjoyed the sunset. It’s very beautiful up there.
Dan gingen we verder naar de daadwerkelijke uitkijk, waar we Mary tegenmoet kwamen, een oude vriend van Mike. We hadden een hapje, een drankje en genoten van de zonsondergang. Het is erg mooi daarboven.

The next day Mike dropped us off in town and we visited the museum and walked alongside the river. We then went to the art gallery to view the current exhibition and the artwork donated by Zonhoven.
De volgende dag zette Mike ons af in het centrum en we bezochten het museum en wandelden langs de rivier. Dan gingen we naar de kunstgalerij om naar de huidige exhibitie te kijken en de kunstwerken te bekijken die gedoneerd zijn door Zonhoven.

I also played a song on the piano. I didn’t notice while playing, but seeing the picture, my parents seemed happy watching me play. That makes me very happy. 🙂
Ik heb ook een liedje gespeeld op de piano. Ik heb het niet gemerkt terwijl ik speelde, maar nu ik de foto zie, lijken mijn ouders blij om me te zien spelen. Dat maakt mij erg blij. 🙂

The rest of the day we mostly spent packing. I had decided to take a leap of faith and go to Western Australia to find a farm job. At night we went out for dinner and some drinks. My former boss also came with his girlfriend and guess what, I got a job! So I’ll be staying in Gayndah again. It was such a relieve, a big weight fell off my shoulders. I was so stressed about going to an unfamiliar place to look for a job. Anyway, this is the reason why my last few blog posts weren’t daily and contained quite a few mistakes. I was working and after work I was very tired.
De rest van de dag hebben we voornamelijk zitten pakken. Ik had besloten om een sprong in het onbekende te nemen en naar Western Australia te gaan om farm werk te vinden. ‘s Avonds gingen we uiteten en iets drinken. Mijn voormalige baas was ook gekomen met zijn vriendin en raad eens, ik heb een job gekregen! Dus ik zal weer in Gayndah verblijven. Het was zo een opluchting, er viel een grote last van mijn schouders. Ik was zo gestresseerd om naar een onbekende plaats te gaan om daar naar werk te zoeken. Hoe dan ook, dit is de reden waarom de laatste paar blogposts niet dagelijks waren en waarom er behoorlijk wat fouten inzaten. Ik was aan het werk en na het werk was ik erg moe.

At night my mom and I heard a frog. It sounded like it was somewhere in the house, in the bathroom, but we couldn’t see one anywhere. It made me think of all the frogs and geckos I’ve had in my room. I was wondering how long it would take for the next one to wake me up. And guess what, that same night I woke up because I heard a frog jumping. But it was a lot more quiet than usual, so maybe it was still outside. After a few minutes, when it woke me up again, I realized: “Nope, it’s definitely in my room!”. And indeed it was. And the reason it wasn’t as loud as normal, was because it was still a little frog. I caught it and put it outside.
‘s Avonds hoorden mijn mama en ik een kikker. Het klonk alsof hij ergens in het huis zat, in de badkamer, maar we konden hem nergens zien. Het deed me denken aan alle kikkers en gekko’s die ik al in mijn kamer had gehad. Ik vroeg me af hoe lang het zou duren eer de volgende mij zou wakker maken. En raad eens, diezelfde avond werd ik wakker omdat ik een kikker hoorde springen. Maar het was veel stiller dan anders, dus misschien zat die nog steeds buiten. Na een paar minuten werd ik er terug wakker van en besefte ik: “Nope, die zit zeker in mijn kamer!” En dat was inderdaad zo. En de reden dat het stiller klonk, was omdat het nog een kleine kikker was. Ik ving hem en zette hem buiten.

The next morning was a very sad morning. My parents and I had to say goodbye to each other. My mom and I cried, while Mike took a last photo of the three of us together.
De volgende ochtend was een erg droevige ochtend. Mijn ouders en ik moesten afscheid nemen van mekaar. Mijn mama en ik weenden, terwijl Mike nog een laatste foto nam van ons drie tezamen.

They’re gone, off to Sydney. All that’s left now are great new memories and these dried up footsteps.
Ze zijn weg, weg naar Sydney. Al wat er nu nog overblijft zijn geweldige nieuwe herinneringen en deze opgedroogde voetstappen.

I’m so happy for them. They finally fulfilled there long life dream. They had been talking about going to Australia for so long. They even considered moving there at some point. Back then I had already told all my friends at school that I’d be gone the next school year. But eventually they never went to Australia. Now they finally did and I’m happy that I was able to help them doing so by coming here first. Otherwise they probably would never have done it. I’m also happy that I was able to experience this with them. If they would’ve gone on a holiday to Australia while I was still in Belgium, they probably wouldn’t have taken me with them.
Ik ben zo blij voor ze. Ze hebben eindelijk hun levensdroom vervuld. Ze waren al zo lang aan het zeggen dat ze naar Australië wouden gaan. Op een bepaald moment overwogen ze zelfs er naartoe te verhuizen. Ik had toen al mijn vrienden op school al gezegd dat ik weg zou zijn het volgende schooljaar. Maar ze zijn uiteindelijk nooit naar Australië gegaan. Nu hebben ze dat eindelijk wel gedaan en ik ben zo blij dat ik ze heb kunnen helpen door hier eerst naartoe te komen. Anders hadden ze het waarschijnlijk nooit gedaan. Ik ben ook blij dat ik het met ze heb kunnen beleven. Als ze op vakantie zouden zijn geweest naar Australië terwijl ik nog in België was, dan hadden ze me waarschijnlijk niet meegenomen.

I love you, mom and dad!
Ik houd van jullie, mama en papa!

. M

Image

Y’Arr! Sleeping With the Fishes.

First thing on our schedule was Whitehaven Beach. A beautiful white beach with a long sandbank, very special. On the third picture you can see my dad, right before a wave crashed into that rock and water splashed all over the place. My dad screamed a little, hihi. I think it startled him a bit.
Het eerste op onze planning was Whitehaven Beach. Een prachtig wit strand met een lange zandbank, erg speciaal. Op de derde foto kan je mijn papa zien, vlak voor er een golf tegen de rots botste en het water alle kanten op vloog. Mijn vader slaakte een gilletje, hihi. Ik denk dat hij zich wat had verschoten.

We had been told there are many little sharks and rays in the water near the beach. So I went looking for them. I saw about five of each. The sharks were hard to photograph. But it was so cool to see them swim around your feet.
Men had ons verteld dat er veel kleine haaien en roggen in het water zitten dicht bij het strand. Dus ik ging ze zoeken. Ik zag ongeveer vijf van elk. De haaien waren moeilijk om te fotograferen. Maar het was zo cool om ze rond je voeten te zien zwemmen.

We had a lovely time at Whitehaven Beach, but at some point we had to go back to the boat. 
We had een fijne tijd op Whitehaven Beach, maar op een bepaald moment moesten we terug naar de boot.

We went sailing and a lot of people got to help getting the sails up, including my dad.
We gingen zeilen en een hele hoop mensen mochten mee helpen om de zeilen omhoog te krijgen, inclusief papa.

Meanwhile I took the wheel (but not for long).
Ondertussen nam ik het stuur (maar niet voor lang).

It was very cool to sail. Apart from the boat going through the water and the noise of the wind, it was nice and quiet. No noise of the motor.
Het was erg cool om te zeilen. Buiten de boot die door het water ging en het geluid van de wind, was het lekker stil. Geen geluid van de motor.

After a few hours of sailing we went to a coral beach to watch the sunset. The crew had brought drinks and snacks. It soon attracted a little possum. It wasn’t afraid of anything and went straight for its goal. One of the crew members even got bitten in the toe. But eventually they were able to keep the possum away from the food and to make it leave.
Na een paar uur zeilen gingen we naar een koraalstrand om de zonsondergang te bekijken. De bemanning had hapjes en drankjes meegebracht. Het trok al gauw een kleine buidelrat aan. Hij was negens bang voor en ging recht op zijn doel af. Eén van de bemanningsleden werd zelfs in zijn teen gebeten. Maar uiteindelijk slaagden ze erin de buidelrat weg te houden van het eten en hem te doen weggaan.

The sunset was beautiful. Our ship fitted perfectly into the picture. Those other two boats should have buggered off.
De zonsondergang was erg mooi. Ons schip paste perfect in het plaatje. Die andere twee boten hadden moeten ophoepelen.

The next morning we went snorkeling. This time the reef was deeper and less pretty, but there were heaps of fish, that was very cool! The fish on the bottom right is a parrot fish. It’s very colorful, vey pretty!
De volgende ochtend gingen we snorkelen. Dit keer was het rif dieper en minder mooi, maar er waren hopen vissen, dat was erg leuk! De vis rechts onder is een papegaaivis. Ze is erg kleurrijk, erg mooi!

And even though there were that many fish, they didn’t bump into you and they didn’t allow for you to touch them.
En ook al waren er zo veel vissen, ze zwommen niet tegen je op en ze lieten het niet toe ze aan te raken.

Here’s another under water family photo.
Hier is nog een onderwater familiefoto.

Here’s some photos of the coral and a scuba diver.
Hier zijn wat foto’s van het koraal en een diepzeeduiker.

After snorkeling, the crew introduced us to their rope swing. I was the only one of the guests who tried it after the crew members had showed us how. It took the others several hours before they wanted to try it out. When I jumped with the rope, one of the crew members jumped in right after I fell into the water. The people on the boat were shouting “Shark! Shark!” and suddenly I was pulled down. But I knew there weren’t any sharks and I felt I was grabbed by a hand. It was a good joke, it had startled me. After that I tried swimming to the ladder to get on the boat again, but the current was too strong. They had to pull me to the ladder with the life buoy.
Na het snorkelen, introduceerden de bemanning ons aan hun slingertouw. Ik was de enige van de gasten die het probeerde nadat de bemanningsleden het ons voor hadden gedaan. Het duurde uren voor de anderen het wouden uitproberen. Toen ik met het touw sprong, sprong één van de bemanningsleden het water in vlak nadat ik in het water viel. De mensen op de boot waren “Haai! Haai” aan het roepen en plotseling werd ik naar beneden getrokken. Maar ik wist dat er geen haaien waren en ik voelde dat ik gegrepen werd door een hand. Het was een goede grap, ik had me verschoten. Daarna probeerde ik naar de ladder te zwemmen om terug op de boot te geraken, maar de stroming was te sterk. Ze moesten me naar de ladder toe trekken met een reddingsboei.

Several hours later all the young people were using the rope swing and afterwards we convinced the “seniors” to do so too. Eventually everyone did it! Here’s my mom. (Look at her face when she’s jumping, hihi! You can enlarge the picture.)
Na een aantal uur waren alle jonge mensen het slingertouw aan het gebruiken en daarna hebben we de “senioren” overtuigd het ook te doen. Uiteindelijk heeft iedereen het gedaan! Hier is mijn mama. (Kijk naar haar gezicht terwijl ze springt, hihi! Je kan de foto vergroten.)

And my dad went more than once. But I was actually surprised he didn’t go sooner. Normally he’s the first person to jump off a boat and swim in the sea.
En mijn papa ging meerdere keren. Maar ik was eigenlijk verbaasd dat hij niet eerder was gegaan. Normaal is hij de eerste om van een boot af te springen en in de zee te zwemmen.

Then I went again a couple of times.
Daarna ben ik ook nog een paar keer gegaan.

One of those times I crashed into the water. Woops!
Een van die keren, crashte ik in het water. Woeps!

Before sundown we got another snorkel opportunity. A lot of people chose not to go, because we would snorkel again in the morning. But I went, because this was the place with the highest chance of seeing a turtle while snorkeling. We had seen many from the boat already, but they dive down too quickly to take a photo.  
Voor zonsondergang was er nog een snorkelmogelijkheid. Veel mensen gingen niet, omdat we de volgende ochtend ook nog zouden gaan snorkelen. Maar ik ben gegaan, want dit was de plaats met de meeste kans om een schildpad te zien tijdens het snorkelen. We hadden er al veel gezien vanaf de boot, maar ze duiken te snel onder om er een foto van te maken.

This reef was closer to the surface, so it had more color and was a lot prettier.
Dit rif was dichter bij de oppervlakte, dus het had meer kleur en was veel mooier.

I had to be careful not to swim against it.
Ik moest oppassen dat ik er niet tegenaan zwom.

There were a lot of little fish in this coral. You can see them on the photo on the right.
Er waren veel kleine visjes in dit koraal. Je kan ze zien op de rechter foto.

And I saw a special fish! Some kind of ray shark. After some googling, I think it might have been a wobbegong. It looked like a ray that was covered in coral with a shark tail.
En ik zag een speciale vis! Een soort van roghaai. Na wat googelen, denk ik dat het misschien een wobbegong was. Het leek op een rog die bedekt was met koraal met een haaienstaart.

This evening the sunset wasn’t the most beautiful thing to watch, but the moonrise was. It was one of those big red moons. I have no proper picture though.
Deze avond was niet de zonsondergang maar de maanopkomst het mooist. Het was één van die grote rode manen. Ik heb wel geen fatsoenlijk foto.

The next day we went up to the highest point of the Whitsunday Islands. We had to walk/climb for an hour and a half, but it was definitely worth it. On our way up and down we saw three goannas. On the photo on the bottom it’s not that easy to see the head. Do you see that red little ball? Under it, slightly to the right, next to a little branche with another ball, is its eye. I hope this helps.
De volgende dag gingen we naar het hoogste punt van de Whitsunday Islands. We moesten anderhalf uur wandelen/klimmen, maar het was het zeker waard. Op onze weg naar boven en beneden, hebben we drie varanen gezien. Op de onderste foto is het niet zo gemakkelijk om het hoofd te zien. Zie je dat klein rood bolletje? Daaronder, een beetje naar rechts, langs een klein takje met nog een bolltje op, is het oog. Hopelijk helpt dit een beetje.

The Whitsunday Islands are absolutely stunning. So beautiful! That color the water has is so special!
De Whitsunday Islands zijn absoluut adembenemend. Zo prachtig! Die kleur dat het water heeft is zo speciaal!

Haha, up there, it was too hot again for my GoPro to take sharp pictures.
Haha, daarboven was het weer te warm voor mijn GoPro om scherpe foto’s te nemen.

The top was very dangerous, you could easily fall off! And my mom almost did! She’s so clumsy! We had to save her!
De top was erg gevaarlijk, je kon er gemakkelijk van af vallen! En dat deed mijn mama bijna! Ze is zo onhandig! We moesten haar redden!

Just kidding of course. She was just pretending. But you could still easily fall off though!
Grapje natuurlijk. Ze deed maar alsof. Maar je kon er thans wel gemakkelijk vanaf vallen.

After the walk, we returned to the ship and went back to Airlie Beach. No last snorkel opportunity. Lots of people were disappointed by that, because they didn’t snorkel yesterday evening, thinking they could snorkel today.
Na de wandeling gingen we terug naar het schip en gingen we terug naar Airlie Beach. Geen laatste snorkelmogelijkheid. Veel mensen waren hierdoor teleurgesteld, want ze waren de avond ervoor niet gaan snorkelen, denkende dat ze deze dag nog konden snorkelen.

We went back to the Waterfront B&B and got another nice room with a sea view.
We gingen terug naar het Waterfrond B&B en kregen nog een andere mooie kamer met zeezicht.

Overall it was an amazing trip. I had lots of fun on the 113 year old ((looks like a) pirate) ship, Solway Lass! Especially when they started calling me Khaleesi (Game of Thrones) every time I left or entered the ship and they checked me on the list.
In zijn geheel was het een fantastische trip. Ik had erg veel plezier op het 113 jaar oude ((lijkt op een) piraten)schip, Solway Lass! Zeker toen ze mij Khaleesi (Game of Thrones) begonnen te noemen iedere keer ik van en aan boord ging en ze me checkte op de lijst.

What a compliment!
Wat een compliment!

. M