The Last Stop… And It’s a Long One

The trip has come to an end. Roberto’s wound didn’t get better, so he went to the doctor again in Melbourne. He’s now got liquid medicine, he has to do a checkup in six days and he’s not allowed to sit down/drive this much anymore. So we’ll head back to Sydney. If the checkup determines that he needs surgery, he’ll go home. I’ll visit Melbourne properly when a friend from Belgium comes over and I’m going to try to get a job in Tasmania in the summer. Then I’ll be able to travel there. Now I’ll try to find a job in Sydney for a month, until my flight to Cairns to meet my parents.
De trip is tot zijn einde gekomen. Roberto zijn wonde werd niet beter, dus hij ging opnieuw naar de dokter in Melbourne. Hij heeft nu een liquide medicijn, hij moet een check up doen na zes dagen en hij mag niet meer zo veel zitten/rijden. Dus we gaan naar Sydney. Als de check up bepaalt dat hij een operatie nodig heeft, zal hij naar huis gaan. Ik zal Melbourne fatsoenlijk bezoeken wanneer een vriend van België komt en ik ga proberen een job vast te krijgen in Tasmanië in de zomer. Dan kan ik er ook rondtrekken. Nu zal ik proberen een job te vinden in Sydney voor een maand, tot aan mijn vlucht naar Cairns om mijn ouders tegenmoet te komen.

We soon arrived in New South Wales. But the mirror wasn’t done working yet. The closer we got to Sydney and selling the car, the more the car broke down. The backlights and the light from the dashboard aren’t working anymore, one of the doors decided not to open anymore, the motor gets too hot too fast, the sputtering when driving on fuel is back, … Because of the lights we had to stop as soon as it got dark. When we had to drive a little longer, Roberto had to drive with a little light on his head to be able to see the dashboard.
Al snel bereikten we New South Wales. Maar de spiegel was nog niet klaar met werken. Hoe dichter we bij Sydney kwamen en de verkoop van de auto, hoe meer er kapot ging. De achterlichten en het licht van het dashboard werken niet meer, één van de deuren besloot niet meer te openen, de motor wordt te snel te warm, het sputteren bij het rijden op benzine is terug, … Vanwege de lichten moesten we dus stoppen zodra het donker werd. Als we toch ietsje langer moesten rijden, moest Roberto met een lampje op zijn hoofd rijden om het dashboard te kunnen zien.

We made one last stop in Canberra, the capital of Australia. It’s a nice city.
We hebben een laatste stop gemaakt in Canberra, de hoofdstad van Australië. Het is een mooie stad.

We visited the botanic garden. It had nice walking paths, bridges and it had built in a little dessert. There was also a big thorny devil. Nice huh!
We bezochten de botanische tuin. Het had mooie wandelpaden, bruggen en het had een kleine ingebouwde woestijn. Er was ook een grote bergduivel. Leuk hé!

Then we went to the Arc Cinema, the national film and sound archive. There were two cinema rooms. One with mostly stuff about war, the other with commercials, music, old television shows, everything entertaining. Australians had some weird television shows. For example the Aunty Jack Show.
Dan gingen we naar de Arc Cinema, het nationale film- en geluidsarchief. Er waren twee cinemazalen. Eentje met vooral dingen over de oorlog, de ander met reclames, muziek, oude tv-series, alles entertainend. Australiërs hadden een paar rare tv-series. Bijvoorbeeld de Aunty Jack Show.

And of course there was Skippy! Ah, those childhood memories. I liked that tv show! Roberto had never heard of it! I was in shock!
En natuurlijk was er Skippy! Ah, die herinneringen vanuit mijn kindertijd. Ik vond dat een leuke tv-serie! Roberto had er nog nooit van gehoord! Ik was in shock!

Today we’ve been in cinema rooms a lot. The museum, where we were next, also had a cinema room that showed movies out of the archive and it had a rotating cinema to prepare you for their collection. It was a special kind of cinema.
Vandaag zijn we veel in cinemazalen geweest. Het museum, waar we erna waren, had ook een cinemazaal die beelden toonde uit het archief en had een roterende cinema om je voor te bereiden op hun collectie. Het was een speciaal soort cinema.

This museum, like the previous one, also had a lot of animals in pots. I love it!
Dit museum, zoals de vorige, had ook veel dieren in potten. Super!

And it also had the giant wombat that I had seen at the caves. But here they say it’s not really a wombat.
En het had ook de gigantische wombat die ik had gezien bij de grotten. Maar hier zeggen ze dat het niet echt een wombat is.

Good news everyone, not all animals are getting smaller! Sheep apparently became bigger.
Goed nieuws iedereen, niet alle dieren worden kleiner! Schapen zijn blijkbaar groter geworden.

The museum had a lot of stuff, too much to photograph. Here’s something they had that we saw a lot in the Northern Territory. It’s a fun sign, but we hadn’t been able to take a photo of it. Alas, I also did not see that kind of lizard. 😦
Het museum had heel veel spullen, te veel om te fotograferen. Hier is iets dat ze hadden dat we regelmatig zagen in de Northern Territory. Het is een leuk bord, maar we waren er niet in geslaagd er een foto van te nemen. Helaas heb ik ook zo geen hagedis gezien. 😦

And I spotted some more parrots! The one you can see the most in Canberra and surroundings is the crimson rosella. I have no photo of it though. But I found this stuffed animal of it in the museum! 😉 So that’ll have to do for my dad.
En ik heb nog wat parkieten gespot! Diegene die je het meest kan zien in Canberra en omstreken is de crimson rosella. Ik heb er thans geen foto van. Maar ik vond deze pluche beest in het museum! 😉 Dat moet maar voldoende zijn voor mijn papa.

Then there were some splendids.
Dan waren er wat splendidjes.

And while I was photographing them, I heard a sound. A sound that was so familiar! I immediately went to the other trees and I have finally found them! The king parrot! How I miss Dino and Ziggy!
En terwijl ik die aan het fotograferen was, hoorde ik een geluid. Een geluid dat zo bekend was! Ik ging onmiddellijk naar de andere bomen en ik heb ze eindelijk gevonden! De koningsparkiet! Wat mis ik Dino en Ziggy!

Next was Questacon. The Technopolis of Australia.
Als volgt was Questacon. De Technopolis van Australië.

A school was just entering, so I casually went into the group and entered with them. Roberto went to pay his ticket, he is tired of getting bad luck for the bad stuff he does. Like in Technopolis there were a lot of science tests you could do, also a lot of radars and gravity circuits (with little balls that keep on rolling). I can keep looking at those for hours!
Een school was net aan het binnengaan, dus ik voegde me onopvallend in de groep en ging met hun naar binnen. Roberto ging zijn ticket betalen, hij is het beu dat hij ongeluk krijgt voor slechte dingen die hij doet. Zoals in Technopolis waren er veel wetenschappelijke testen die je kon uitvoeren, ook veel radars en zwaartekrachtcircuits (met de balletjes die maar blijven rollen). Ik kan uren naar die dingen blijven kijken!

The coolest thing for me was the caged lightning.
Het coolste vond ik het gekooide onweer.

After some science, on to some politics.
Na wat wetenschap, op naar wat politiek.

Every time I visit one of those old buildings, I think that the style from back in the days was way prettier. It is way nicer to work in this kind of building than in one of those modern buildings from nowadays. Wood like this should make a comeback in style!
Iedere keer ik van die oude gebouwen bezoek, vind ik dat de stijl van vroeger toch veel mooier was. Het is toch veel leuker om in dit soort gebouw te werken dan in één van die moderne gebouwen van tegenwoordig. Hout zoals dit moet een terugkomst maken in stijl!

There was also a part of the old parliament house where people could let themselves be heard. By writing notes, recording their voice, filming themselves, … It was an original way to get people and school kids involved.
Er was ook een gedeelte van het oude parlementshuis waar mensen zichzelf konden laten horen. Door notities te schrijven, hun stem op te nemen, zichzelf te filmen, … Het was een originele manier om mensen en schoolkinderen betrokken te krijgen.

And there was a dress up room! How awesome is that! More museums should do this! It’s way more fun to learn something in a fun suit! 😀
En er was een verkleedruimte! Hoe geweldig is dat! Meer musea zouden dit moeten doen! Het is veel leuker om iets te leren in een leuk pak! 😀

And yes, you probably all noticed by now, my hair has a different color. I know it’s not a suiting color for me. I will fix it! 😉 After Roberto’s and my failed try, I decided to go extreme this time. I regret it already. Or at least, I regret trying to do it myself. I should have gone to a professional. If I can’t fix it myself, I will go to a hairdresser. But that will be painful for my wallet.
En ja, jullie hebben het waarschijnlijk al gemerkt, mijn haar heeft een andere kleur. Ik weet dat het geen passende kleur is voor mij. Ik zal het fixen! 😉 Na Roberto’s en mijn gefaalde poging, besloot ik om dit keer extreem te gaan. Ik heb er al spijt van. Of tenminste, ik heb spijt dat ik het zelf heb geprobeerd te doen. Ik had naar een professional moeten gaan. Als ik het zelf niet kan fixen, zal ik naar een kapper gaan. Maar dat gaat pijnlijk zijn voor de portemonnee.

Meanwhile I’m in Sydney. So I’m guessing there will be less adventures and less to talk about. So I’m guessing I’ll be uploading a bit less for a while. But I will definitely keep you all posted on all my adventures (and on my hair).
Ondertussen ben ik in Sydney. Ik veronderstel dat er minder avonturen zullen zijn en minder om over te praten. Dus ik veronderstel dat ik een beetje minder zal uploaden voor een tijdje. Maar ik zal jullie zeker op de hoogte houden van al mijn avonturen (en van mijn haar).

. M

Advertisements

3 thoughts on “The Last Stop… And It’s a Long One

  1. natacha says:

    Hoi Merel, hoop dat het met Roberto goed mag aflopen. Doordat hij ook steeds in jouw verhalen zat, krijg je zo’n beetje het gevoel alsof je hem kent :-))
    Het was de laatste tijd zo’n pakketje, Merel+ Australië + Roberto
    Ik hoop dat je nog zo leuke mensen mag tegenkomen, ondanks zijn goede en minder goede kanten :-))))))))
    Veel succes in je zoektocht naar een job!!!!
    Je kan al stilaan beginnen aftellen naar het vertrouwde gevoel van een liefdevolle knuffel van je mama & papa.
    Het ga je goed meid!! XXXX

    Liked by 1 person

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s