Explosion Rocks Winter

The next morning we went for a walk. We had parked next to a walking track through Limmen National Park. Roberto wanted to go in the opposite direction, god knows why. I followed. Then he went off track, I don’t know if he saw it or not. He started climbing the rocks, telling me the track is just on the other side. I tried it, but I went back. I was not up for this. I was still angry about the night before and there were too many plants with thorns. I went all the way back to the start and did the track in the right direction, on my own. It was a very fun and nice walk! While on the track, you still had to do some climbing, but at least this way you’d know it’s safe.
De volgende ochtend gingen we wandelen. We waren geparkeerd langs een wandelpad door Limmen National Park. Roberto wou in de tegengestelde richting gaan, god weet waarom. Ik volgde. Dan ging hij van het pad af, ik weet niet of hij het gezien had of niet. Hij begon de stenen te beklimmen, me zeggende dat het pad gewoon aan de andere kant is. Ik probeerde, maar ik ben terug gegaan. Ik was er niet voor te vinden. Ik was nog kwaad van de avond ervoor en er waren te veel planten met doornen. Ik ben helemaal terug naar het begin gegaan en heb de wandeling in de juiste richting gedaan, op mezelf. Het was een erg leuke en fijne wandeling! Via het pad moest je nog steeds wat klimmen, maar op deze manier wist je tenminste dat het veilig was.

Back on the road. Roberto was about to take a turn. I was thinking that he had too much speed. Again we slipped (but just a little). I yelled at him and he yelled back that it’s only because we have a flat tire. Sorry, but that just proves it! Drive more carefully and we might not have gotten a flat tire! The first damage probably happened when he smashed through the dry creek with all the rocks. His answer to that was that he didn’t see the creek was that deep. Plus that turn was already to fast for normal tires, don’t mention with a flat tire! When we stopped the car to change the tire, we saw it wasn’t just flat, it had exploded or something.
Terug op de weg. Roberto ging een bocht nemen. Ik vond dat hij een beetje te veel snelheid had. Weer slipten we (maar een beetje). Ik riep tegen hem en hij riep terug dat het enkel was omdat we een platte band hebben. Sorry, maar dat bewijst het gewoon! Rijd rustiger, dan hadden we misschien geen platte band gehad! De eerste schade is waarschijnlijk gebeurd toen hij door de droge beek met stenen knalde. Zijn antwoord daarop was dat hij niet gezien had dat de beek zo diep was. Plus die bocht was voor normale banden al te snel, laat staan met een platte band! Toen we de auto stopten om de band te vervangen, zagen we dat die niet gewoon plat was, maar ontploft of zoiets.

While Roberto was changing the tire, I enjoyed my surroundings and relaxed in a tree (until I saw millions of bugs and spiders crawling on the branches).
Terwijl Roberto de band aan het vervangen was, genoot ik van mijn omgeving en relaxte ik in een boom (tot ik miljoenen insecten en spinnen over de takken zag kruipen).

After that many adventures we needed some relaxation. We went for a swim in the only water were you are allowed to swim around here (everywhere else there is crocodile danger). I still let Roberto go first though. He decided to wash a T-shirt and was splashing it a lot in the water. After that I was sure there was no crocodile. I also washed some clothes that smelled like sea water. And since we weren’t able to shower for so long, we quickly washed our hair. The water wasn’t really clean, but our hair couldn’t have possibly gotten any more dirty. And it looked and smelled clean again! Then we relaxed and had a meal in the hot sun.
Na zoveel avonturen hadden we nood aan relaxatie. We zijn gaan zwemmen in het enige water waar het toegestaan is om te zwemmen hier in de buurt (in al de rest is er krokodillengevaar). Ik heb Roberto toch maar eerst laten gaan. Hij besloot een T-shirt wat te spoelen en heeft er veel mee in het water gepetst. Daarna was ik vrij zeker dat er geen krokodil zat. Ook ik heb wat kledij gespoeld die naar zeewater roken. En aangezien we al zo lang niet meer hadden kunnen douchen, hebben we ook vlug onze haren gewassen. Het water was niet echt proper, maar onze haren konden onmogelijk vuiler worden. En het zag en rook toch terug proper! Dan hebben we gerelaxt en gegeten in de hete zon.

Winter is nice.
Fijn, zo winter.

. M

Advertisements

4 thoughts on “Explosion Rocks Winter

  1. Mam says:

    Dat landschap lijkt op het landschap dat we gezien hebben in Arizona, kan ook Utah geweest zijn. Rode rotsen, vond ik heel mooi toen.
    Pas op met rode mieren, er is een soort die heel (dodelijk) giftig is, mja wat is daar niet giftig?
    Hopelijk is de rust wat weergekeerd 😜.
    Knuffeltje mam. 💋

    Like

    • De rust is weergekeerd, ja. 😉
      En ja, ik vind het ook heel mooi allemaal! ^^

      ‘k Heb gelukkig nog niet te veel giftige beestjes gezien. :p (misschien waren ze wel in de buurt)

      Kusjes en knuffels!

      Like

  2. Liesbeth says:

    Fijn dat jullie een beetje hebben kunnen uitrusten en eens lekker kunnen zwemmen. Hoop dat Roberto genoeg reserve banden bij zich heeft. Die banden willen nogal eens ontploffen zie ik.

    Bisous

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s