Image

Two nights and two days of Fraser

I should have remembered to pee. We arrived on Fraser Island at night (well, not at night, but it’s dark at 5 o’clock) and we did not have a permit to sleep in the camping areas, only on the beach, where there are no toilets. When we found a spot and went outside we heard some barking, so we went back into the car. But I really needed to pee, so I had to go into the bush. I’m happy I did not see a dingo then. We went to sleep very early, so we could start the next day early.
Ik had eraan moeten denken te plassen. We arriveerde op Fraser Island in de avond (ofjah, niet avond, maar het is donker om 5 uur) en we hadden geen vergunning om in de campings te slapen, enkel op het strand, waar er geen toiletten zijn. Wanneer we een plek gevonden hadden en we naar buiten gingen, hoorden we geblaf, dus gingen we terug de auto in. Maar ik moest echt plassen, dus ik moest het begroeide gedeelte in. Ik ben blij dat ik toen geen dingo heb gezien. We zijn erg vroeg gaan slapen om de volgende dag vroeg te kunnen starten.

It was quite the experience to drive on Fraser Island. The real four wheel drive experience. I screamed and yelled at Roberto a lot, because I didn’t trust anything. Luckily the car could handle a lot. Jessie survived the trip. But at some moments I was in my right to scream, for example when Roberto thought the car was smaller than it actually was and just drove into a big branch. This was the result:
Het was nogal een ervaring om te rijden op Fraser Island. De echte vierwielaandrijving ervaring. Ik heb erg veel geschreeuwd en geroepen tegen Roberto, omdat ik niets vertrouwde. Gelukkig kon de auto veel aan. Jessie heeft de trip overleefd. Maar op sommige momenten was ik in mijn recht om te schreeuwen, bijvoorbeeld wanneer Roberto dacht dat de auto smaller was dan die daadwerkelijke was en gewoon recht tegen een grote tak aanreed. Dit was het resultaat:

Oh, we called the car Jessie, after Jessie from Team Rocket from Pokémon, since they have a lot of misfortune too. 😉
Oh, we hebben de auto Jessie genoemd, naar Jessie van Team Rocket van Pokémon, aangezien zij ook veel ongeluk hebben. 😉

But this time we were a bit lucky. The weather was nice and warm, but not super sunny, so not a lot of visitors on the island. Normally it’s like a highway with too many people. Which is very annoying since most roads are one single lane. Now we had a lot of parts were we were completely alone, which was lovely. The first day we saw some beautiful lakes,
Maar dit keer hadden we wat geluk. Het weer was fijn en warm, maar niet super zonnig, dus niet te veel bezoekers op het eiland. Normaal is het gelijk een snelweg met te veel mensen. Wat vervelend is aangezien de meeste wegen maar één rijstrook zijn. Nu hadden we vele gedeeltes waar we compleet alleen waren, wat aangenaam was. De eerste dag zagen we wat mooie meren,

had nice walks, saw a goanna, an ugly bug etc.
hadden fijne wandelingen, zagen een goanna, een vieze insect enz.

We were also hoping to see whales, dingos, spiders, snakes, crocodiles and turtles. But we didn’t. There are a lot of warning signs for dingos though. But even in the spot where there was a sign every 5 meters, still no sign of a dingo.
We hoopten ook walvissen, dingo’s, spinnen, slangen, krokodillen en schildpadden te zien. Maar we hebben ze niet gezien. Er waren thans heel veel waarschuwingsborden voor de dingo’s. Maar zelfs op de plaats waar er iedere 5 meter een waarschuwingsbord stond, nog steeds geen enkele dingo.

There were also a few signs about the other animals, but not as much as the dingo warning signs.
Er waren ook een paar borden over de andere dieren, maar niet zo veel als de waarschuwingsborden voor de dingo’s.

I think I saw a web from a funnel-web spider, but there was no spider in it. Knowing better, I poked the web (with a big and very long stick).
Ik denk dat ik een web heb gezien van een tunnelspin, maar er zat geen spin in. Tegen beter weten in, heb ik het web gepord (met een grote en zeer lange stok).

We visited the ship wreck, very cool to see.
We bezochten het schipbreuk, heel cool om te zien.

Also the Red Canyon (top left) and the Pinnacles (second top left) and we just explored the island.
Ook de Red Canyon (boven links) en de Pinnacles (tweede boven links) en we hebben gewoon het eiland verkend.

Roberto drove through some deep water with a high speed, forgetting that my window was open (and I wasn’t paying enough attention to foresee what he was about to do). A lot of water came in, I screamed very loud when I got the water over me and then we laughed.
Roberto reed door wat diep water tegen een hoge snelheid, niet denkende aan mijn raam dat nog open was (en ik was niet genoeg aan het opletten om te voorspellen wat hij ging doen). Een heleboel water kwam binnen, ik schreeuwde erg luid toen ik het water over me kreeg en dan lachten we.

Driving on the island is a great experience, so I didn’t let Roberto do all the driving. I drove on the beach as well and did a little bit of climbing and descending in the bush myself.
Rijden op het eiland is een geweldige ervaring, dus ik liet Roberto niet de hele tijd rijden. Ik reed eveneens op het strand en heb ook een beetje klimmen en dalen gedaan in het begroeide gedeelte.

At night we heard some barking again, while we were cooking (it’s quite scary). Our luck really tried to lure the dingos, we accidentally spilled some food on the ground. But still nothing. The spilled food was untouched in the morning.
‘s Avonds hoorden we weer wat geblaf, terwijl we aan het koken waren (vrij eng). Ons geluk probeerde echt de dingo’s naar ons toe te lokken, we morsten per ongeluk wat voedsel op de grond. Maar nog steeds niets. Het gemorste voedsel was onaangeraakt in de ochtend.

We also had some fun with the camera and our flashlights.
We hadden ook wat plezier met de camera en onze zaklampen.

The next day we wanted to explore the rest of the island. I really wanted to see the lighthouse. But we had trouble getting through the high soft sand. We barely made it through, being stuck all the time. Luckily we were able to get out every time with a little maneuvering. Somewhat further another car was stuck, really stuck. There were a lot of cars there waiting to get past it (it was the only road to get to the the rest of the island). They had to pull the car loose with the help of another car. After the car had been removed from the road, back onto the beach, the other cars that were in a cue started to go. But the second one of the cue also got stuck, again they had to pull it out. Digging around the wheels did not help. Since we already had trouble getting there, we decided not to risk it and go back. Too bad we couldn’t see the other half of the island. But we were happy it wasn’t us being stuck.
De volgende dag wouden we de rest van het eiland verkennen. Ik wou graag de vuurtoren zien. Maar we hadden problemen om door het hoge zachte zand te geraken. We geraakten er amper door, zaten continu vast. Gelukkig waren we in staat ons iedere keer los te werken met wat manoeuvreren. Wat verderop zat een andere auto vast, echt vast. Er waren een heleboel auto’s aan ‘t wachten om er voorbij te kunnen (het was de enige weg om naar de rest van het eiland te geraken). Ze moesten de auto lostrekken met behulp van een andere auto. Nadat de auto er was weggehaald en terug op het strand was, begonnen de andere auto’s die in een rij stonden te vertrekken. Maar de tweede auto van de rij geraakte ook vast, ze moesten die alweer lostrekken. Graven rond de wielen hielp niet. Aangezien we al problemen hadden gehad om daar te geraken, besloten we het niet te riskeren en terug te gaan. Jammer dat we de rest van het eiland niet konden zien. Maar we waren blij dat wij het niet waren die vast zaten.

We cheered to soon, on our way back we got stuck. Not really stuck, we were able to drive back onto the beach, but we needed to get up the hill to get to the other side of the island, where the ferry is. So we were stuck that way. A friendly family helped us up the hill, since we were blocking the way. Thank god, otherwise I wouldn’t have known what to do and how to get back.
We hadden te vroeg gejuicht, op onze weg terug geraakten we vast. Niet echt vast, we waren nog in staat terug te gaan, maar we moesten op een heuvel geraken om naar de andere kant van het eiland te kunnen gaan, naar daar waar de ferry is. Dus op die manier zaten we vast. Een vriendelijke auto heeft ons omhoog geholpen, aangezien we de weg blokkeerden. Godzijdank, anders had ik niet geweten wat te doen en hoe we konden terug geraken.

We enjoyed the rest of our day, relaxing at the lake. And we ate Anakin, the pineapple that has been traveling with us since the Glass House Mountains. It was very delicious, but it did make it clear that I have to go to the dentist. I’ve been having too much pain when eating sour and sweet things.
We genoten van de rest van de dag, relaxend aan het meer. En we aten Anakin op, de ananas die met ons meereist sinds de Glass House Mountains. Het was erg lekker, maar het heeft het duidelijk gemaakt dat ik naar de tandarts moet. Ik heb te veel pijn bij het eten van zure en zoete dingen.

On our way back we were disappointed that we didn’t see all the animals we wanted to see. We were almost on the other side of the island when a dingo crossed the road. We both started screaming out of happiness and then out of sadness because we had just put away the GoPro (I will also upload this video when it’s ready). Roberto had decided not to film the way back. I think I also spotted a whale on our way back, when driving on the beach. I did not see the actual whale, but I did see water going up like a fountain far into the sea. There’s almost no other option than it being a whale. Other people had seen more of the whales, of course we were the only ones to miss it, even though we were awake early enough.
Op de terugweg waren we teleurgesteld dat we niet alle dieren hadden gezien die we wilden zien. We waren bijna aan de andere kant van het eiland toen een dingo de weg overstak. We begonnen beiden te schreeuwen uit blijdschap en dan uit verdriet, want we hadden net de GoPro weggedaan (deze video zal ik ook uploaden als hij klaar is). Roberto had besloten de terugweg niet te filmen. Ik denk dat ik ook een walvis heb gespot op de terugweg, wanneer we op het strand reden. Ik heb niet de daadwerkelijke walvis gezien, maar ik heb water omhoog zien gaan ver in de zee, zoals een fontein. Er is bijna geen andere mogelijkheid dan dat het een walvis was. Andere mensen hadden meer van de walvissen gezien, natuurlijk waren wij de enigen die het gemist hadden, we waren thans vroeg genoeg wakker.

Back in Hervey bay, we washed Jessie. Otherwise she would break down after a week or so, with that much sand and dust. And we also had to clean the inside of the car. I kept my side clean, by getting the sand off of my shoes every time I would enter the car, but Roberto didn’t and laughed when I did it, saying it was useless. But you can clearly see a difference.
Terug in Hervey bay, hebben we Jessie gewassen. Anders zou ze na een week of zo kapot gaan, met zoveel zand en stof. En we moesten ook de binnenkant van de auto schoonmaken. Ik had mijn kant schoon gehouden, door iedere keer ik instapte het zand van mijn schoenen af te kloppen, maar Roberto deed dat niet en lachte wanneer ik het deed, zeggende dat het nutteloos was. Maar je kan duidelijk een verschil zien.

Oh and the sand on my side is mostly Roberto’s, from when I was driving.
Oh en het zand aan mijn kant is voornamelijk van Roberto, van toen ik aan het rijden was.

On our way to the next city, we had trouble finding a spot to sleep at night. All caravan parks were closed and we couldn’t find a rest area. So we just stopped next to a road. But it happened to be a very busy road with high speeds. I woke up every time a truck drove by. The whole car would shake, scary!
Op onze weg naar de volgende stad, hadden we moeite een slaapplaats te vinden. Alle caravanparken waren gesloten en we konden geen rustplaats vinden. Dus we zijn gewoon langs de weg gestopt. Maar het bleek een vrij drukke weg te zijn met hoge snelheden. Ik werd iedere keer wakker als er een vrachtwagen voorbij reed. De hele auto schudde dan, eng!

The next day we only have a few things on our list. We’ll mostly drive.
De volgende dag hebben we maar een paar dingen op onze lijst staan. We zullen voornamelijk rijden.

. M

Advertisements

2 thoughts on “Two nights and two days of Fraser

  1. natacha says:

    Wat een avonturen!! Die foto van het waar jij aan de boom staat met je rug naar ons toe, die heeft iets speciaal, ik kan er mijn vinger niet opleggen wat het net is,schitterende foto (vind ik hè).
    Zelfs in de middle of nowhere vertoont ons Merel de kantjes van goede opvoeding :-)))) , schoenen afkloppen voor je de auto instapt, geweldig :-))))
    Lieve groetjes X

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s